Ορλωφικά: Η αναχώρηση των Ρώσων από την Πελοπόννησο, 20 Μαΐου 1770

https://i1.wp.com/www.runivers.ru/images/date/Athosbattle2205.jpg

Λίγες μέρες αργότερα, ισχυρές οθωμανικές δυνάμεις άρχισαν να κινούνται προς τα νότια. Παρά τη σθεναρή τους αντίσταση οι Μαυρομιχαλαίοι δεν κατάφεραν να του σταματήσουν στο Νησί (13-14/24-25 Μαΐου).

Συνδυάζοντας τη λαφυραγωγία με τις πολεμικές επιχειρήσεις, τα οθωμανικά στρατεύματα ενώθηκαν με τη φρουρά της Κορώνης και κινήθηκαν να αντιμετωπίσουν τους Ρώσους. Με τους τελευταίους βρίσκονταν ακόμη οι ένοπλοι της Δυτικής Λεγεώνας, οι στρατολογημένοι από τον Μπενάκη, και όσοι είχαν καταφύγει εκεί, ιδίως Επτανήσιοι. Όλοι αυτοί τοποθετήθηκαν ανάμεσα στο Ναβαρίνο, που αποτελούσε τη ναυτική βάση του ρωσικού στόλου, και στη γειτονική Μεθώνη, την οποία πολιορκούσαν γιατί η κατοχή της θεωρούνταν σημαντική για την ασφάλεια του Ναβαρίνου. Επιχειρήθηκε, λοιπόν, να δημιουργηθεί γραμμή άμυνας μεταξύ Μεθώνης και Ναβαρίνου, όμως η σφοδρότητα της οθωμανικής επίθεσης τους υποχρέωσε να υποχωρήσουν με βαριές απώλειες στο Ναβαρίνο, στις 17/28 Μαΐου.

Τρεις ημέρες αργότερα οι εναπομείναντες Ρώσοι επιβιβάσθηκαν στα πλοία και εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο, παίρνοντας μαζί τους τον Μπενάκη και ορισμένους άλλους προύχοντες και αρχιερείς που πρωτοστάτησαν στα «Ορλωφικά». Όσοι χριστιανοί, ιδίως γυναικόπαιδα, είχαν καταφύγει το προηγούμενο διάστημα στο Ναβαρίνο αναζητώντας προστασία εγκαταλείφθηκαν. Οι μουσουλμάνοι αιχμάλωτοι, και ανάμεσά τους πολλές γυναίκες, βρήκαν τον θάνατο όταν οι Ρώσοι, λίγο πριν φύγουν, ανατίναξαν την πυριτιδαποθήκη του φρουρίου.

Στο επόμενο διάστημα, η Καλαμάτα, ο Μυστράς και τελικά η Μάνη αποτέλεσαν πεδία μαχών για τους Μανιάτες, που τελικά κατάφεραν να αποκρούσουν τις επιθέσεις και να αποτρέψουν την κατάληψη της επαρχίας τους.

mani.org

https://galanoleykoblog.files.wordpress.com/2017/05/20-5-1770.jpg?w=640

Τουρκοκρατουμένη Ελλάς, Κ.N.Σάθας

Advertisements
This entry was posted in ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ, ΜΑΝΗ, ΡΩΣΣΙΑ, ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ. Bookmark the permalink.