H άλωση και καταστροφή της Νάουσας, 6-11/4/1822

https://i1.wp.com/upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/03/War_Memorial_in_Naoussa,_Imathia,_Greece.jpg/300px-War_Memorial_in_Naoussa,_Imathia,_Greece.jpg

«Μετά δέ τήν εισβολήν τών εχθρών εις τήν πόλιν, ο μέν Καρατάσος κατέλαβε τό Παλαιοεκκλήσιον τού Θεολόγου, ο δέ Γάτσος τό μοναστήριον τού Προδρόμου, αμφότερα παρά τήν Νάουσαν, ο δέ Ζαφειράκης τόν Παλαιόπυργον (Κούλιαν) πρός τήν άκραν τής πόλεως. Έξωθεν δέ τού Παλαιοπύργου συνέρρευσε μέγα πλήθος ως εις ασφαλέστερον μέρος. Οι Τούρκοι σύροντες καί κανόνια εκτύπησαν εν πρώτοις τόν Παλαιόπυργον, καί τόν μέν Ζαφειράκην ηνάγκασαν νά φύγη, τούς δέ εκεί καταφυγόντας όλους σχεδόν συνέλαβαν.

Ο Γάτσος καί ο Καρατάσος, βλέποντες ότι δέν εδύναντο ν’ αντισταθώσιν, ανέβησαν εις τό πλησίον τής πόλεως χωρίον, Σέλι, αλλ’ απελπισθέντες μετ’ ολίγον έφυγαν ολοτελώς εκ Μακεδονίας, διέβησαν εις Ασπροπόταμον καί κατήντησαν εις τήν ελευθέραν Ελλάδα συμβιβασθέντες κατά τήν διάβασίν των μετά τών κατά τόπους Τούρκων μήτε νά βλάπτωσι μήτε νά βλάπτωνται. Ο δέ Ζαφειράκης εισέδυσεν εις τόν πλησίον τής Βερροίας βάλτον έχων δέκα μόνον οπαδούς καί ένα τών υιών τού Καρατάσου. Τούτο μαθόντες οι εν Βερροία Τούρκοι εκινήθησαν κατ’ αυτών καί τούς εφόνευσαν όλους ανδρείως πολεμήσαντες καί μή θελήσαντας επί ασφαλεία ζωής νά παραδοθώσι.

Μεγάλα τά παθήματα τών κατοίκων καί μεγάλη η καταστροφή τών μερών εκείνων. Πεντακισχίλιοι εφονεύθησαν καί ηχμαλωτίσθησαν εν τή Ναούση, και άλλοι τόσοι έπεσαν εις χείρας τών εχθρών περί τόν Παλαιόπυργον· πολλοί τών συλληφθέντων ανηλεώς εβασανίσθησαν, πολλαί γυναίκες εις τάς φλόγας ερρίφθησαν, έγκυοι εξεκοιλιάσθησαν, τέκνα έμπροσθεν τών γονέων εσφάγησαν, βρέφη από τών τραχήλων τών μητέρων εκρεμάσθησαν, παρθένοι καί μητέρες αγκαλοφορούσαι τά τέκνα των έπεσαν αυθόρμητοι εις την πλησίον του Παλαιοπύργου λίμνην, τό «Μαύρον Νερόν» (Αράπιτσα), και επνίγησαν εις αποφυγήν ατιμίας καί βασάνων· τόσον θηριώδεις εφάνησαν οι νικηταί.

Πάμπολλοι δέ Εβραίοι, ένοπλοι καί πολύδιψοι χριστιανικού αίματος, παρηκολούθουν τόν τουρκικόν στρατόν ως εκούσιοι δήμιοι. Ούτοι έλκοντες έξω τής πόλεως τούς Χριστιανούς τούς ερροπάλιζαν κατακέφαλα, καί πίπτοντας κατά γής τούς έσφαζαν ως βόας. Αι δέ εν Ναούση συλληφθείσαι γυναίκες τού Καρατάσου, τού Γάτσου καί τού Ζαφειράκη μετεκομίσθησαν εις Θεσσαλονίκην, όπου η μέν τού Γάτσου ετούρκευσεν αποδειλιάσασα ενώπιον τών βασάνων, αι δέ δύο άλλαι μή αλλαξοπιστήσασαι προσηλώθησαν απέναντι αλλήλων όρθιαι επί τού τοίχου μιάς τών αιθουσών τού παλατιού τού θηριώδους βεζίρη, καί απέθαναν πολυειδώς βασανιζόμεναι· οι δέ διασωθέντες τρισάθλιοι Χριστιανοί δέν είχαν πού τήν κεφαλήν κλίναι, διότι εκατόν είκοσι κωμοπόλεις, χωρία, καί ζευγαλατεία τών μερών εκείνων απετεφρώθησαν.»
Σπυρίδωνος Τρικούπη – Ιστορία τής Ελληνικής Επαναστάσεως

Τό Κιόσκι τής Νάουσας είναι μία περιοχή η οποία αποτέλεσε τόπο μαρτυρίου όλων τών ανδρών τής Νάουσας. Γύφτοι καί Εβραίοι ανέλαβαν τό έργο τής σφαγής καί υπολογίζονται περίπου 1200 οι Ρωμηοί πού έχασαν τό κεφάλι τους στό Κιόσκι. Εννοείται ότι όποιος γινόταν μουσουλμάνος γλύτωνε τό κεφάλι του. Ο Τούρκος πασάς καθ’ όλη τήν διάρκεια παρακολουθούσε τό «θέαμα».

Οι νεκροί θά ήταν περισσότεροι άν ένας Ναουσαίος ράφτης, ο Νικόλαος Κοκοβίτης, άν καί αποκεφαλισμένος, περπάτησε πρός τή σκηνή τού πασά. Αυτό τό γεγονός ήταν καί η αφορμή γιά νά σταματήσουν οι αποκεφαλισμοί. Τα κορμιά τών θυμάτων οι Τούρκοι τά άφησαν βορά στά όρνεα, αλλά τά κεφάλια τά ταρίχευσαν καί τά έστειλαν δώρο στόν σουλτάνο Μαχμούτ γιά νά …ευχαριστηθεί καί αυτός τή μεγάλη νίκη τού δοξασμένου στρατού του.

«Οδηγηθέντες πρό τού βεζύρου οι αιχμάλωτοι συλλήβδην κριθέντες καί καταδικασθέντες, πάραυτα παρεδόθησαν εις τόν εβραϊκόν όχλον, όπως αποκεφαλισθώσιν. Οι άθλιοι ούτοι απόβλητοι τής κοινωνίας ενούντες τήν μανίαν των εις τήν ανόσιον λύσσαν τού Αβουλουβούδ πασσά, εκουσίως προσεφέρθησαν ως δήμιοι αυτού. Πλήθος ανδρών καί γυναικοπαίδων κατέσφαζον καθ’ εκάστην πρό τής σκηνής του, τηλικούτος δ’ ήν ο αριθμός τών θυμάτων, κατά τήν αναμφισβήτητον μαρτυρίαν αυτόπτου μάρτυρος, παρ’ ού έλαβον τάς πληροφορίας ταύτας, ο οποίος είπε:

«Ήκουσα χρόνον τινά μετά τάς σφαγάς ταύτας, Ιουδαίον τινά καυχόμενον ότι απεκεφάλισε εν μία μόνην ημέρα 64 Χριστιανούς!»

Αι γυναίκαι υπέστησαν μαρτύρια, άτινα φρικιώ αναγράφων. Πλείστοι εξ αυτών γυμναί εκλείσθησαν μέχρι τού τραχήλου εν σάκκοις πληρωθείσι τοίς μέν γαλών (γατιών) ετέροις δέ μυών (ποντικών), ούς εξερέθιζον, όπως δαγκάσωσι τάς δυστυχείς γυναίκας, ότε δέ μετ’ ολίγον νήστεις καταλειφθέντες επί ημέρας εξηγριώθησαν, κατέτρωγον βραδέως τάς σφριγώσας εκείνας σάρκας.

Μή επιτευχθέντος διά τών μέσων τούτων τού ποθουμένου (εξισλαμισμού) ενέκλεισαν εν σάκκων πλήρει όφεων τήν σύζυγον τού Τάσου Καρατάσου, ήν ο οπλαρχηγός τών γενναίων Μακεδόνων δέν είχε κατορθώσει ν’ αποσπάσει τών χειρών τών Τούρκων. Τοιούτον μαρτυρικόν θάνατον υφίσταντο αι Χριστιαναί παρά τών μουσουλμάνων»
Φρανσουά Πουκεβίλ – Ιστορία τής Ελληνικής Επαναστάσεως

agiasofia.com

«Οι δε θρασύδειλοι εχθροί του Χριστιανισμού Ιου­δαίοι της Θεσσαλονίκης τρέχοντες, αυθορμήτως εγένοντο δήμιοι, σφάζοντες ως ζώα τους ανθρώπους. Φρίκη κατελάμβανε πάσαν ψυχήν ζώσαν δια τας τρομερωτάτας ανοσιουργίας αυτών, και εν τούτοις ουδεμία των βαρβάρων εκείνων ψυχών ελάμβανε το ελάχιστον αίσθημα οίκτου».
Λάμπρος Κουτσονίκας: «Απομνημονεύματα αγωνιστών 1821», τόμος 6ος, σελίδα 91

«Κατά την καταστροφή της Νάουσας, τον Απρίλιο του 1822, από τον Αβδούλ Αμπούδ, εξακόσιοι Ε­βραίοι, που ακολουθούσαν το ασκέρι του αιμοβόρου Τούρκου πασά, αποτελέσανε πραγματικό σώμα δημίων και βασανιστών. Απερίγραπτα είναι τα όσα έ­καναν στον άμαχο πληθυσμό της μαρτυρικής αυτής πόλεως».
Χρήστος Στασινόπουλος: «Λεξικό Ελληνικής Επαναστάσεως 1821», τόμος Β, σελίδα 65, λήμμα «Εβραίοι»

«Όπως και στην Κασσάνδρα, η πρώτη σφαγή έγινε από τους Τούρκους μέσα στην ορμή της νίκης, αλλά μετά από αυτούς ήρθαν οι Εβραίοι οι οποίοι τους ξεπέρασαν σε φρικαλεότητες, έσφαζαν σαν μοσχάρια τους αιχμαλώτους οι οποίοι ήταν άοπλοι και ανυπεράσπιστοι. Χτυπούσαν τα θύματα με ρόπαλο και στη συνέχεια τους έκοβαν το λαιμό. Ούτε οι γυναίκες γλύτωσαν, τις μεταχειρίστηκαν όπως τους άντρες. Κάποιες βρήκαν τον θάνατο στις φλόγες, οι Εβραίοι έβαζαν φωτιά στα ρούχα τους για να έχουν ένα θέαμα σαν το μαρτύριο του πυρός κατά την Ιερά Εξέταση (μ’ αυτόν τον τρόπο είχαν πεθάνει πολλοί Eβραίοι κι έτσι έπαιρναν την εκδίκησή τους). Επινοούσαν απίστευτα μαρτύρια. Έβαζαν τη μητέρα κάτω από το δένδρο στο οποίο έκαιγαν το δεμένο της παιδί, έπειτα άναβαν φωτιά στα ρούχα της λέγοντάς της: “Άντε, αγία μάρτυρα, πήγαινε να βρεις το παιδί σου κοντά στον Ιησού σας”»
Basil et Jean Nikolaidy: «Les Turcs et la Turquie contemporaine», σελίδες 285-286, έκδοση 1859, μετάφραση Δέσποινας Νάτσιου

pare-dose.net

Παράθεμα: Πύλη αγ. Γεωργίου, η «Κερκόπορτα» της Νάουσας

Advertisements
This entry was posted in 1821, ΑΦΙΕΡΩΜΑ, ΕΒΡΑΙΟΙ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ. Bookmark the permalink.

One Response to H άλωση και καταστροφή της Νάουσας, 6-11/4/1822

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s